phanurat's profile~=[ Type-t ]=~ ®PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
~=[ Type-t ]=~ ®ขอบคุณทุกความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันคร๊าบผม !
Paulwrote:
สบายดีมั๊ยคับ ช่วงนี้งานยุ่ง ๆ เลยไม่ค่อยได้เข้ามาดูเลย
พี่ป๊อกคับ
Feb. 29
terchavwrote:
ยินดีที่ได้รู้จักครับ...
ว่างๆแวะไปเยี่ยมเยียนกันบ้างนะครับ
Feb. 11
enulan Faiwrote:
ต้องคับ ต้องจะเอาอะไรไปพูดคับ ไม่ดีๆนะคับ
Feb. 10
' Gadsara ' Tantawrote:
หวัดดีจ้า...
ผ่านเข้ามา สเปซน่าอ่านดี
ขอแอดเพื่อนด้วยน๊า
Jan. 10
Paulwrote:
จริง ๆ แล้ว ผมเจอต้องมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ ..งงอ่ะดิ ก็ป๊ากับม๊าเป็นคนแนะนำต้องให้ผมรู้จักแหละ ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ (เอิ๊กๆๆ)
ก็เล่นมาบอกว่า อาป๊อก"ต้อง"เรียนเก่งๆนะ, อาป๊อก"ต้อง"กินผักด้วยนะ, อาป๊อก"ต้อง"แปรงฟันก่อนนอนนะ ฯลฯ ต้องอย่างงั้นอย่างงี้ ก็เลยม่ายชอบต้องเลย (เกี่ยวกันป่าวฟะ)
แต่พอโตขึ้น ไอ้"ต้อง"เนี่ย มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมเป็นผมทุกวันนี้อ่ะครับ
เพราะฉะนั้น ต้องขอบคุณ "ต้อง" จริง ๆ (สงสัยกรูท่าจะบ๊องแล้ว เอิ๊ก ๆ ๆ)
ป๊อกครับผม
Jan. 8
|
October 11 เรื่องเล่าวันเหงาๆ
March 06 The Mist : มฤตยูหมอกพิสูจน์บาป The Mist : หมอกพิสูจน์บาป
ความเป็นมนุษย์ของคุณจะถูกทดสอบหยั่งลึกลงไปถึงก้นบึ้งแห่งจิต โดยผู้กำกับและนักแสดงมากความสามารถ ภาพยนตร์เรื่องนี้จะตบหน้าคุณฉาดใหญ่ให้รู้ซึ้งถึงธาตุแท้ของจิตใจมนุษย์ทั้งมวล ความบัดซบที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากและเนื้อหนัง ได้ออกมาหลอกหลอนปั่นป่วนและเป็นแรงขับเคลื่อนภาพที่แท้จริง ที่มนุษย์ควรจะตระหนักว่า แท้จริงแล้ว ความสัมพันธ์ของมนุษย์นั้น มันเกาะเกี่ยวกันด้วยเหตุผลกลใด
ภาพยนตร์เปิดฉากขึ้นอย่างสบายๆ สะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกที่ซ่อนไว้ของ "มนุษย์ข้างบ้าน" ที่เรามักนิยามกันอย่างสนิทปากว่า "เพื่อนบ้าน" และเมื่อมนุษย์ข้างบ้าน รวมตัวกับมนุษย์ในหมู่บ้านและกลุ่มชน ภายใต้สภาวะที่ต่างเอาตัวรอด ความวุ่นวายจึงปรากฏขึ้น
หมอกขาวตัวแทนของความไม่รู้ อันตราย การปิดบังความจริง และความสิ้นหวัง รีบเร่งเดินทางห่อหุ้มผู้คนเอาไว้ในซุปเปอร์สโตร์ ความสับสนเริ่มต้นขึ้น การร้องเรียกหาความช่วยเหลือมิได้รับการตอบสนองแต่อย่างใด ใครล่ะจะยอมเสี่ยงในสถานการณ์แบบนี้ คำถามก็คือ นั่นซิ.. ใครล่ะ ?
เมื่อมนุษย์ตกอยู่ภายใต้สถานการณ์ซึ่งการกระทำของแต่ละคนล้วนมีผลกระทบต่อกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การพยายามเอาตัวรอดโดยการควมคุมสถานการณ์ให้เป็นไปดั่งที่ใจเราคาดหวังจึงเกิดขึ้น ความเชื่อและศรัทธาในสิ่งที่มนุษย์แต่ละคนยึดถือว่าดีงาม ถูกต้องและเหมาะสม จึงถูกหยิบยกขึ้นมากล่าวอ้างเพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับตนเอง วาทกรรมเลือดได้เริ่มขึ้นแล้ว ในร้านขายของเล็กๆ แห่งนี้ การเอาตัวรอดอย่างง่ายที่สุด ก็คือการเป็นผู้นำทางความคิด-ความเชื่อนั้นๆ เพื่อที่จะให้ตนเองได้อยู่ในฐานะที่สูงที่สุด และเป็นผู้วางหมากในเกมส์นี้จนตราบเท่าที่จะเหลือเบี้ยให้วาง
กลิ่นของการเมืองระหว่างกลุ่มลอยโชยมา นับแต่หมอกปกคลุมรอบๆ ซุปเปอร์สโตร์ และยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น เมื่อสถานการณ์บีบบังคับให้เลือกข้าง คุณต้องเลือกข้างแล้วล่ะ ว่าจะอยู่ข้างเรา หรือจะเป็นปรปักษ์กับเรา แนวคิดที่มีต่อทางออกของปัญหา มิได้ช่วยแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในซุปเปอร์สโตร์นี้เลย แต่กลับโหมกระหน่ำให้ความแตกแยกเกิดขึ้นในหมู่ชน และแบ่งคนออกเป็นสองข้างอย่างเห็นได้ชัด
เรื่องราวยังคงดำเนินต่อไปพร้อมกับ Adrenalin ที่หลั่งออกมาเปื้อนหัวใจเป็นระยะ การทดสอบของพระเจ้ามาเร็วกว่าที่คุณจะทันได้ตั้งตัว
เอาล่ะ.. คุณพร้อมจะทำดี เพื่อพิสูจน์ความเมตตาของพระเจ้าแล้วหรือยัง ?
written by "คนรักลิง"
January 01 Happy New Life, Happy New Year 2008 !! สวัสดีปีใหม่คร๊าบ.. เริ่มต้นปีใหม่กันสักที หลังจากที่ทำตัวไร้สาระมาซะนาน (แต่ตอนนี้ก็ยังงงๆ เอ๊ะ หรือกรูก็ยังไร้สาระอยู่ดีวะ) ปีใหม่นี้ก็ขอให้ทุกๆ คน มีความสุข สมหวังได้อย่างใจ อยากได้อะไร ก็ขอให้ได้อย่างนั้น (ถ้าอยากได้อะไร ก็ไปซื้อเอาซะนะ อย่ามัวแต่งก รอของขวัญอยู่นั่น ไม่มี้ ไม่มี ไม่มีตังค์จะซื้อให้หรอกวุ้ย 555) ใครอยากได้แฟน ก็ขอให้แฟนตกจากสวรรค์ลงมาเกิดเป็นคู่สักที คราวนี้ล่ะ จะได้กินเด็กกันสมใจ ถ้วนหน้าทุกคนเลย หุหุ
ส่วนใครอยากได้รัฐบาลใหม่ ไม่พอใจรัฐบาลขิงแก่ ก็คงสมใจกะการรอคอย เห็นว่า "สมัคร" จะเป็นนายกฯ เอ้า.. เฮ.. เตรียมขนของ ย้ายไปอยู่เมืองนอกกันได้เล้ยยย.. เอิ๊กๆๆๆ ^0^ (นายกฯ อย่างนี้ หนีตายเอาดาบหน้าเลยดีก่ากรู) อ้อ ลืมบอกไป แม้วจะคัมแบ๊กทูไทยแลนด์ วันสงกรานต์ล่ะเด้อ.. พี่น้อง..
พอแระเรื่องการเมือง เดี๋ยวเสปซโดนสั่งปิดกลางอากาศ แล้วจะขำไม่ออก กรู.. - -" เรามาย้อนดูกันดีกว่า ว่าปีที่แล้ว เราทำตัวมีสาระ และไร้สาระกันไปมากขนาดไหน อ่ะๆ ลิสต์เรื่องมีสาระ กะไร้สาระ ที่สุดแห่งปี 2007 มาอย่างละ 5 อันดับ ก็แล้วกานนน..
มีสาระก่อนแล้วกัน.. (จะได้ดูดีมีสมองนิดนึง)
1. ไปฝึกงานแบบไฮโซๆ กะ DHL Express International (Thailand) Ltd,. ในฝ่ายบุคคล แผนกพนักงานสัมพันธ์ เป็นระยะเวลา 2 เดือนครึ่ง
2. ได้เกรดเฉลี่ย 4.00 ซ้อนกัน 2 เทอม อิอิ
3. เอาเสื้อผ้าอันแสนจะไฮโซ (แต่โคตรเก่า) ไปบริจาคให้ผู้ประสบภัยหนาว
4. พยายามหางานทำสุดชีวิต ประหนึ่งเป็น "มนุษย์เงินเดือน" ที่ต้องการเปลี่ยนงาน
5. ขวนขวายหาทางไปเรียนต่อต่างประเทศ เพื่ออนาคตที่ดีกว่า (แต่กรูยังงงอยู่เลย ว่าจะไปประเทศไหนดี)
คราวนี้ก็มาไร้สาระ เฮฮาปาจิงโกะกันบ้าง
1. ชอป กิน เที่ยว โทร มากมาย.. รูดบัตรหมดไปหลายหมื่น.. ตอนบิลมานี่แทบจะเป็นลม
2. ดูหนังโป๊มาราธอน วันนั้น 11 รอบ เห็นจะได้ (แอบติดเรทนิดนึง อายุต่ำกว่า 18 ควรศึกษาเป็นกรณีตัวอย่าง 55555)
3. โดดเรียนคอร์สแกรมม่าและโทเฟล 27,000 ฿ ของกรู ละลายหายเข้ากระเป๋า ดร.บุญชัย แห่ง Fast English ไปเรียบร้อย
4. เศร้าด้วยเรื่องมากมายหลายหลากเหลือเกิน.. เมิงเครียดเว่อร์ไปป่ะเนี้ย.. ไอ้ต้อง
5. ยังคงใช้เวลาอาบน้ามแต่งตัว และเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ไม่ต่ำกว่า 2 ช.ม. เสมอ (ทำให้มีสารถีเปลี่ยนหน้าไม่ซ้ำกันสักกะวัน นั่นคือ พี่โชเฟอร์ คนขับแท๊กซี่นั่นเอง)
หลังจากประมวลผลแล้ว.. ความไร้สาระของกรูนี่มันช่างยากจะอภัยจริงๆ ไอ้สาระข้างบนนี่ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ยยย (ให้ผู้ชายเป็นตุ๊ดเถอะ แม่เจ้า) เอาวะ ปีนี้เอาใหม่ กรูจะทำตัวให้มีสาระกว่านี้ก็แล้วกัน สู้โว้ยยย.. ไอ้ต้อง !!
November 09 เช้านี้มีน้ำตา.. ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับรอยน้ำตา.. และความมึนงง.. 3 ชั่วโมงแห่งการนอนหลับที่เพิ่งผ่านมา.. ไม่ได้ช่วยให้จิตใจสงบขึ้นเลย ผมเพิ่งรู้ตัวว่า "นอนไม่หลับ" อะไรบางอย่างในตัวผมกำลังกระซิบเบาๆ เหมือนเพียงเพื่อจะให้ผมทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น.. ผมได้แต่จ้องมองตัวเองในกระจก.. แล้วบอกกับตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่า "ทำไมแกมันน่าสมเพชอย่างนี้วะ" ความรู้สึกเดิมๆ เริ่มกลับมา แล้วน้ำตาก็เริ่มไหลอีกครั้ง.. และผมก็ได้แต่..
" นั่งกอดเข่า ร้องไห้คนเดียว "
October 24 " Sandglass " เวลาเริ่มเหลือน้อยลงทุกที.. แทนที่จะใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้มค่าที่สุด.. แต่บางคนกลับเลือกที่จะปล่อยผ่านเวลาเหล่านี้ไปอย่างง่ายดาย โดยไม่พยายามเปิดตาและใจมองดูสักนิดเลย ว่าวันเวลาที่เหลืออยู่นั้น เริ่มลดน้อยลงทุกวัน ทุกวินาที..
ความขัดแย้งพลิกผันวิถีแห่งปัจจุบันและอนาคต ความผูกพันอาจไม่ใช่สิ่งเดียวที่ขับเคลื่อนความสัมพันธ์ในปัจจุบันและอนาคตอีกต่อไป และหากเวลาใกล้หมดลงดังที่ว่าไว้.. โอกาสของความรู้สึกดีๆ ที่พึงมีให้กันนั้น จะเหลือสักเท่าใดกันเล่า..
หวัง และรอคอยให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นในช่วงเวลาอันจำกัดนี้..
แด่ผู้ที่ไร้ความเป็นอมตะทุกคน
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
